Δημοσιεύω δυο αναρτήσεις της Ελένη
Κόνη για τον Ναπολέοντα. Μία σημερινή και μια περσυνή, σαν σήμερα. Έτσι για
να ξαναθυμηθούμε το σκυλί που ήταν πιο άκακο και από αρνάκι. Το σκυλί που κάθε
πρωί ακολουθούσε τα παιδιά μέχρι το προαύλιο του σχολείου και το μεσημέρι τα
συνόδευε μέχρι το κέντρο του Δοξάτου. Που δεν σταμάτησε ποτέ να κουνάει την ουρά
του, ακόμη και σε όσους το κλωτσούσαν. Σ' αυτό το σκυλί έδωσαν υδροκυάνιο…
Ανθρωπόμορφοι διάβολοι θα ήταν…
